قیامت شکنجه ای روحی به اسم رسوایی

 

رسوایی

بسم الله الرحمن الرحیم

مباحث ما در شبهای جمعه پیرامون شکجه های روحی در قیامت بود دو جلسه در رابطه باشکنجه ای به اسم خجالت صحب نمودیم یکی دیگر از شکنجه های روحی قیامت شکنجه ای به اسم رسوایی است.

خدا به مومنین یاد داده که دعا کنید مبتلا به این شکنجه نشوید :

«رَبَّنا وَ آتِنا ما وَعَدْتَنا عَلی‏ رُسُلِکَ وَ لا تُخْزِنا یَوْمَ الْقِیامَهِ إِنَّکَ لا تُخْلِفُ الْمیعادَ»

(آیه ۱۹۴ سوره آل عمران)

«پروردگارا آنچه را به وسیله پیامبرانت به ما وعده فرمودی، به ما عطا کن و ما را در روز رستاخیز، رسوا مگردان زیرا تو هیچ گاه از وعده خود تخلف نمی کنی»

این طبیعی است و جای سوال ندارد که در قیامت وقتی آن همه در محضر خداوند متعال حاضر هستیم یکی از دلهره های جدی این است که نکند رسوا شوم!

همش ترس این را داری که نکند جلوی دوستان وآشنایان و انبیاء واولیاء الهی رسوا شوم.

من چند تصویر از این رسوایی عرض میکنم و شما تصور بفرمایید آنچه که می گویم والبته حتما اتفاق می افتد

روز قیامت نمیشود انکار کرد نمیشود زیرش زد چرا که خداوند از قبل شهود اعمال را اماده کرده است

خدا که خود شاهد بوده جای خودش را دارد

یکی ازشهود پیامبر است

وَجِئْنَا بِکَ شَهِیدًا عَلَى هَؤُلاء..[۱]

۲- امام باقر علیه السلام در تفسیر آیه ای می فرماید ما هم روز قیامت شاهد هستیم

خب روز قیامت صحنه‌ای پیش می آید و صفحه‌ای برایش باز می شود. یک مرتبه همه گناهانش را می‌بیند . در آن لحظه می‌گوید:  «یا وَیْلَتَنا ما لِهذَا الْکِتابِ لا یُغادِرُ صَغیرَهً وَ لا کَبیرَهً إِلاَّ أَحْصاها »(کهف/۴۹) این چه کتابی است که در آن از ریز و درشت تمامی اعمال ثبت شده است .

 

اگر گاهی بخواهند فیلم فقط یک دو تا از گناهان ما را جلوی یکی بگذارند چه حالی داریم  ، آن وقت در قیامت پیغمبر و اولیاء خدا و صدها هزار شهید دور آدم را بگیرند و انسان را در برابر خداوند متوقف می کنند وتمام اعمال اورابه همه نشان می دهند ، به نظر شما چه حالی خواهیم شد ؟! آیا تا به حال فکر کرده اید؟!

 

بعد به انسان گفته می شود :  «أَ لَیْسَ هذا بِالْحَقِّ ؛ آیا این قیامت حق نیست » ،

لذا امام صادق علیه السلام در همان روایت می فرماید اگر هیچ عذابی نباشد جز خجالت و رسوایی جا دارد به بالای کوهها برود و نه چیزی بخورد و نه چیزی بیاشامد قَالَ الصَّادِقُ ع‏ لَوْ لَمْ یَکُنْ لِلْحِسَابِ مَهُولَهٌ إِلَّا حَیَاءُ الْعَرْضِ عَلَى اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ فَضِیحَهُ هَتْکِ السِّتْرِ عَلَى الْمَخْفِیَّاتِ لَحَقَّ لِلْمَرْءِ أَلَّا یَهْبِطَ مِنْ رُءُوسِ الْجِبَالِ وَ لَا یَأْوِیَ إِلَى عُمْرَانٍ وَ لَا یَأْکُلَ وَ لَا یَشْرَبَ وَ لَا یَنَامَ إِلَّا عَنِ اضْطِرَارٍ مُتَّصِلٍ بِالتَّلَف‏[۲]

اگر در حسابرسى روز قیامت هیچ ترسى نبود جز ترس از عرضه شدن اعمال بنده بر خداوند متعال و رسوایی  پرده بردارى از گناهان مخفى انسان، همانا جاى داشت و سزاوار بود که انسان از سر کوه فرود نیاید و روى به آبادى نیاورد و هیچ چیزى نخورد و نیاشامد و نخوابد مگر آنقدر وضعش اضطرارى شود که نزدیک به تلف شدن باشد.

این حرفها خوراک تفکر است کسی از این حرفها سود می برد که بعد بنشیند این صحنه ها را تصور کند من اینجا تصویر دادم اگر دنباله اش تفکر نباشد اگر دنباله اش تصور این صحنه ها نباشد فایده ای ندارد

در مناحات سوم از مناجات های خمس عشر می خوانیم:« یَا غَفَّارُ یَا سَتَّارُ نَجِّنِی بِرَحْمَتِکَ مِنْ عَذَابِ النَّار وَ فَضِیحَهِ الْعَارِ إِذَا امْتَازَ الْأَخْیَارُ مِنَ الْأَشْرَارِ

اى آمرزنده، اى پرده پوش، به مهرت مرا از شکنجه آتش و رسوایى ننگ رهایى بخش، آنگاه که نیکان از بدان جدا شوند

همینقدر که دو صف تشکیل شود یک عده گنهکار یک عده نیکوکار و تو خود را بین گنهکاران ببینی این رسوایی است و شکنجه بدی است مخصوصا اینکه انایی که نمیخوای بفمن فهمیده باشند

 

 

[۱] آیه ۸۹ سوره نحل

[۲] مجلسى، محمد باقر بن محمد تقى، بحار الأنوار (ط – بیروت) – بیروت، چاپ: دوم، ۱۴۰۳ ق.

Like

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.