شب دوم محرم-حسین ع برنامه خدا برای رسیدن به حیات طیبه

در شب قبل عرض شد اینکه تصور نماییم خداوند در این عالم یک حسینی قرار داد تا بایک بساطی درست بشه و یک عده  یک ایامی را گریه کنند و ماتم بگیرند؛این تفکر و باور غلط است .حضرت حسین علیه السلام یک برنامه ویژه خدا برای رسیدن به کمال استحسن علیه السلام با تمام اتفاقاتی که به همراه خود دارد برنامه سیر دلهای خخدا جو از حضرت آدم تا ثیام قیامت است و هر کسی با این برنامه نباشد و یا باشد و حرکت نکند این برنامه را برای خود بی خاصیت نموده است.

در ادامه همین بحث موضوع حیات طیبها نسان را و ارتباط این حیات با حضت حسین علیه السلام را تبیین می نماییم

چیستی حیات طیبه

یکی از اسرار قرآنی و حقایق عرفانی، «حیات طیبه» اولیای خداست که تنها یک بار در قرآن مجید، به صراحت از آن سخن به میان آمده، اما در جای جای قرآن اشارات بسیاری به آن شده است. حیات طیبه یا زندگی اولیاء اللّه، پیراسته از هر ناپسندی، کژی، بدی، ناراستی و زشتی است؛ چرا که در محضر او و در مقام قرب خداوندی، جای برای این امور نیست. «حیات طیبه» در آیه ۹۷ سوره نحل آمده است؛ «مَنْ عَمِلَ صَالِحاً مَن ذَکَر أَوْ أُنثَی وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَلَنُحْیینَّهُ حَیاهً طَیبَهً وَلَنَجْزِینَّهُمْ أَجْرَهُم بِأَحْسَنِ مَا کَانُواْ یعْمَلُونَ؛ هر کس، از مرد یا زن، کار شایسته کند و مؤمن باشد، قطعاً او را با زندگی پاکیزه ای، حیات می بخشیم و مسلماً به آنان بهتر از آنچه انجام می دادند، پاداش خواهیم داد»(نحل/ ۹۷). حیات طیبه معناى وسیعى دارد. حیاتى دور از هر نگرانى و تلخ‏کامى، حیاتى همراه با قناعت و پرهیز از افراط و تفریط، حیاتى سرشار از معنویت و ایمان و احسان به خلق، حیاتى به دور از غفلت، سهو و نسیان و…. .

تمام برنامه های دین برای این است که انسان به حیات طیبه برسد

 

نماز و روزه و هر بنامه عبادی برای این است که انسان از حیات ناخوش خارج شود و خوش شود به حیات طیبه برسد.حیاتی که از خصوصیات آن ایناست که انسان یک جور دیگه می بیند و می شنود و حس میکند.حیاتی که رنج در آن نیست و اکاملا گوارا است. نه مثل این زندگی که من و امثال من داریم ناگوار است تخ است.  فَلَنُحیِیَنَّهُ حَیوهً طَیِّبَه به این معنا نیست که این زندگی انسان شیرین و طیب می ود خیر حیات دیگری است مثل اینکه یکبار دیگر متولد میشود .

ما با حسین علیه السلام خودر ا به حیات طیبه برسانیم

 

یکی از آن روایات که شیخ حرّ عاملی از امام صادق علیه السلام نقل می کند این است«لا تدع زیاره الحسین بن علی علیه السلام»حضرت می فرمایند: زیارت امام حسین علیه السلام را ترک نکن.«و مر اصحابک بذلک»رفقایت را هم بگو این کار را انجام دهند«یمّد الله فی عمرک و یزید فی رزقک»روزیت هم وسیع و زیاد می شود.«و یحییک الله سعیداً[۱]. خدا به تو حیات سعادتمندانه عنایت می کند.این هم اشاره به همان حیات طیبّه است«یحییک الله سعیداً و لاتموت الا شهیداً»مرگ تو هم با شهادت است حالا یا شهادت در جنگ با کفار و دشمنان دین یا موتی که عطر شهید را همراه دارد یا این است که خودت شهید می شوی و یا جوری است که اجر شهید داری.«و یکتبک سعیداً» خداوند نام تو را در دفتر سُعدا ثبت می کند.[۲]

 

انچه الان ما از ان بهر همند هستیم بهره حداقلی از حیات طیبه است.اینکه یک ذره از نماز لذت می بریم اینکه با این نماز یک ذره ارام میشویم اینها بهره حداقلی از حیات طیبه است.

  • دین به انسان می‌گوید: حیات تو ارزش دارد؛ حیات خودت را فربه کن؛ تو باید خیلی زنده باشی! حیات این نیست که تو الان داری! می‌دانی اگر چشم قلبت و گوش روحت باز شود و دستت یداللهی باشد، چه خواهد شد! می‌دانی فهمت می‌تواند به کجاها برسد؟ خدا ناراحت می‌شود از بنده‌ای که از حیاتش خیلی بهره نمی‌برد و ارزش آن را درک نمی‌کند.
  • در آیات ابتدایی قرآن، دربارۀ کافران و منافقان می‌فرماید: اینها کور و کر و لال هستند «صُمٌّ بُکْمٌ عُمْیٌ» (بقره/۱۸) خدایا! ما منافق و کافر نیستیم که «صُمٌّ بُکْمٌ عُمْیٌ» باشیم، اما چقدر گوش ما باز است؟ الحمدلله کور نیستیم، اما چقدر چشم‌مان باز است؟ چقدر می‌بینیم؟! چقدر زنده هستیم؟ الان چقدر حس می‌کنیم که امام حسین(ع) دارد نزدیک کربلا می‌شود؟ چقدر قلب مقدس امام‌زمان(ع) را حس می‌کنیم؟ چقدر شاد بودن یا غمگین بودن حضرت را درک می‌کنیم؟آنهایی که به حیات طیبه رسیدند درک میکنند می بینند. یکی از علماء در خاطرات خود نوشته بودند یکی از روزها در نزد علامه طباطبایی حضور داشتم و ایشان بسیار اشک آلود و غمناک بودند و به من فرمودند آیا میدانید امروز چه روزی است؟! و سپس میفرمایند:امروز روز بسیار بزرگی است که بر اهل‌بیت(ع) بسیار سخت گذشت و امروز همه هستی عزادار است و بر امام گریه می‌کنند و حتی جمادات هم بر امام حسین خون گریه می کنند ودر حالی که این سخنان را بیان می‌کردند سنگ کوچکی را از زمین بلند کرده وآن را دو نیم می کنند که ناگاه از وسط آن قطرات خون جاری می شود!

انّ الحُسَینُ مِصباحُ الهُدَی وَ سَفِینَهُ النَّجاه» تعبیری است که از کلام پیامبر(ص) دربارۀ امام حسین(ع) گرفته شده است. حالا امام حسین(ع) می‌تواند ما را از چه چیزی نجات دهد؟ از اینکه چشم و گوش ما بسته باشد، می‌تواند ما را نجات بدهد و به ما حیات بدهد. از امام حسین(ع) حیات حداکثری بخواهید و به حداقلِ خوب‌بودن قانع نشوید.

یک نکته ای که باید در پایان این بحث اضافه نمایم این است که گاهی اشکال میشود فلانی روضه خوان هست نماز صبح هم نمیخواند!یا فلانی بچه هیئتی هست ولی نماز صبح او ترک میشود حسینی ولی به نمازش اهمیت نمیدهد.گمان میکنند ممکن است کسی حسینی باشد وبی نماز!خیر امکان ندارد اگر میگوییم حضرت حسین علیه السلام برنامه خداست برا رسیدن به حیات طیبه یعنی مادر برنامه است اگر کسی به حسین رسید به نماز می رسد به سایر بر نامه ها هم می رسد واگر کسی نماز نمیخواند حتما به حسین علیه السلام نرسیده است.

 

[۱] وسائل الشیعه ج۱۴/۴۳۱٫

 

Like

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.